عطوان: آزادی بیان در غرب، قربانی لابی صهیونیستی است

به گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری دانشجو؛ این فقط یک رسوایی برای شبکه «بی‌بی‌سی» نیست، بلکه نوک کوه یخی از دروغ‌های آزادی رسانه‌های غربی و ادعای استقلال آن‌هاست؛ رسانه‌هایی که در واقع تحت سلطه لابی‌های صهیونیستی هستند. این، نفرین غزه است.

استعفای مقام‌های بلندپایه در شبکه بی‌بی‌سی، از جمله مدیرکل این سازمان تیم دیوی و معاون او، رئیس بخش اخبار دبورا تورنِس، پس از رسوایی مربوط به یک فیلم مستند در برنامه مشهور و دقیق «پانوراما»، تنها یک لکه ننگ برای رسانه بریتانیا نیست، بلکه برای تمام رسانه‌های غربی است که با دروغ، خود را بی‌طرف و حامی آزادی بیان معرفی می‌کنند، اما در واقع کاملاً جانبدارانه عمل می‌کنند.

این فیلم مستند شامل تحریفی در بخش‌هایی از سخنرانی دونالد ترامپ بود؛ اتفاقی که نه فقط رسوایی بزرگی برای بی‌بی‌سی، بلکه افشاگر ماهیت اکثر رسانه‌های غربی شد.

رسانه‌هایی که طی دو سال گذشته، گزارش‌ها و مستنداتی تولید کرده‌اند که کاملاً به نفع رژیم اشغالگر صهیونیستی تنظیم شده‌اند و جنایت نسل‌کشی در نوار غزه را پنهان کرده‌اند. این نوع گزارش‌ها، به‌دلیل سیاست‌های دولتی و شاید حتی دستورات مستقیم از سوی مقامات ارشد دولت بریتانیا، هرگز افشا یا بررسی نخواهند شد—چراکه قربانیان این جنایت‌ها، عرب‌ها و مسلمانان هستند، نه فردی مانند دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا و حامی اصلی این جنایت‌ها که همواره روایت اسرائیل را تبلیغ کرده و حتی وجود نسل‌کشی را انکار کرده است. او جنگ گرسنگی علیه غزه را هم، با وجود مدارک قاطع سازمان ملل، نپذیرفته است.

اگر تحریف سخنان به ترامپ، به‌عنوان رهبر جهان آزاد، متحد اصلی بریتانیا و رئیس ناتو می‌رسد، و بزرگ‌ترین نهاد رسانه‌ای جهان سخنان او را دستکاری می‌کند، پس تکلیف «دشمنان» یا ملت‌های جهان سوم چه خواهد بود؟

بی‌بی‌سی، رسماً و عملاً در کنار جنایات رژیم اشغالگر قرار گرفت. این رسانه، روایت‌های عربی و فلسطینی را سانسور کرد و حتی تعداد زیادی از روزنامه‌نگاران عرب و مسلمان را اخراج کرد، به این اتهام که در جنگ غزه، طرف «قربانی» را گرفته‌اند.

در حالی‌که حجم زیادی از آنتن و فضای پخش را به روایت اسرائیلی‌ها دادند تا دروغ‌های خود درباره این جنگ خونین را منتشر کنند، و همه ارزش‌های حرفه‌ای، استقلال و بی‌طرفی را زیر پا گذاشتند.

نمی‌توان فراموش کرد که نخست‌وزیر بریتانیا، جنگ نسل‌کشی در غزه را که منجر به شهادت بیش از ۷۰ هزار نفر شد (که نیمی از آنان کودک بودند)، جنگی «مشروع» و در چارچوب «دفاع از خود» نامید.

لابی‌های اسرائیلی، بسیاری از تحلیل‌گران، مفسران و صداهای عربی را از رسانه‌های بریتانیایی حذف کردند—از جمله نویسنده این مقاله، که برای بیش از ۴۰ سال، مهمان دائمی شبکه‌های دولتی و خصوصی، انگلیسی‌زبان و عربی‌زبان بریتانیا بود. کار به جایی رسید که یکی از مفسران اسرائیلی در یکی از برنامه‌های زنده بی‌بی‌سی عربی، در مقابل دوربین، خواستار منع حضور عبدالباری عطوان شد و گفت باید او را مثل سایر شبکه‌ها اخراج کنند؛ و بلافاصله این خواسته اجرایی شد. ما نسخه تصویری آن را داریم.

لابی‌های صهیونیستی با سلطه خود بر رسانه‌های غربی و حذف روایت‌های عربی و اسلامی و اکنون نیز کنترل بر اکثر شبکه‌های اجتماعی اساسی‌ترین ارزش‌های به‌اصطلاح تمدن غربی را نابود کرده‌اند؛ از جمله آزادی بیان و آزادی اندیشه.

دیدیم که چگونه استادان دانشگاه، دانشجویان و حتی مؤسسات بزرگ علمی در کشورهای غربی مانند بریتانیا، آمریکا، فرانسه و آلمان تحت فشار قرار گرفتند، کمک‌های مالی‌شان قطع شد و تهدید شدند تنها به دلیل همدردی با فلسطین. آنچه در دانشگاه‌های «هاروارد» و «کلمبیا» در آمریکا اتفاق افتاد، نمونه‌ای روشن از این واقعیت است.

نقد رسانه‌های غربی، انحراف آن‌ها و سانسور روایت‌های واقعی و به‌ویژه بی‌بی‌سی به این معنا نیست که رسانه‌های عربی یا اسلامی آزادی و استقلال دارند. خیر، تفاوت این است که سرکوب، سانسور، زندان، و حتی ترور روزنامه‌نگاران در این کشورها آشکار و علنی است و کسی آن را انکار نمی‌کند.

اما ترامپ رئیس‌جمهوری آمریکا که اکنون از رسوایی بی‌بی‌سی خوشحال است و تهدید به شکایت کرده، حتی یک کلمه هم برای بیش از ۲۵۰ روزنامه‌نگار فلسطینی در غزه، کرانه باختری و جنوب لبنان که به‌دست ارتش اسرائیل ترور شدند، نگفته است؛ روزنامه‌نگارانی که تلاش می‌کردند واقعیت‌های جنگ نسل‌کشی و محاصره را نشان دهند. در رأس آن‌ها شهیده شیرین ابو عاقله، که شهروند آمریکا هم بود.

در حالی‌که دولت آمریکا برای آزادی یک روزنامه‌نگار سفیدپوست آمریکایی، جنگ به راه می‌اندازد و تحریم اعمال می‌کند، برای ده‌ها روزنامه‌نگار فلسطینی حتی یک ابراز همدردی نمی‌کند.

وقتی لابی صهیونیستی در بریتانیا موفق می‌شود گری لینه‌کر یکی از مشهورترین بازیکنان فوتبال بریتانیا و اروپا—را از اجرای برنامه پرطرفدار هفتگی‌اش «بازی روز» (Match of the Day) در بی‌بی‌سی، پس از ۲۶ سال کنار بگذارد، تنها به‌دلیل همدردی او با کودکان قربانی در غزه، این یعنی تعریف آزادی بیان، حرفه‌ای‌گری و استقلال رسانه‌ای در این شبکه و اکثر رسانه‌ها و مطبوعات غربی.

این رسوایی بی‌بی‌سی که در بهترین زمان ممکن رخ داد، تازه آغاز ماجراست نوک کوه یخی از دروغ، فریب، و قرار گرفتن در کنار جلاد، نه قربانی.